Duitse Wijnen en Rene van Heusdens kennismaking daarmee
Overzicht aanmerkingen, berichten, beschrijvingen Duitse wijnen en Duitse wijnhuizen
Dan moet de wereld toch eens gaan inzien dat Duitse wijnen niet a-priori 'fout' zijn.
Veertien jaar na de bevrijding - Hamburg 1988! - zou ook Nederland in dezen eindelijk volwassen moeten worden en niet langer met twee maten meten. Ik ga er tenminste van uit dat er bij de heersende onverschilligheid geen sprake is van stuitende domheid, maar dat het probleem vooral tussen de oren zit. De beste therapie is om gewoon eens een paar flessen Riesling te proeven.
Bij voorkeur van een producent die niet pronkt met obscure medailles, want dat is in de regel geen indicatie voor kwaliteit. Dit echter terzijde. De Duitsers zelf blijven het inmiddels proberen. Met allerhande concepten die, hoewel goed bedoeld, bijna weer net zo verwarrend werken als het bestaande systeem.
Hoe vreemd de vergelijking mag klinken, soms lijken ze wel Italianen. Het is natuurlijk gewoon een kwestie van ordinaire eigenbelangen en daaruit volgende compromissen. Zie de nieuwe categorie Classic, bedacht en gepromoot door het Deutsches Weininstitiut (DWI).
Waarom de terminologie zonodig in het Engels moest, zal wel iets met een globale marktbenadering te maken hebben, maar het komt toch wat vreemd over. Wat is er mis met Klassik? De intentie is niettemin goed, al is het voor de verwende elite die nog steeds weigert te begrijpen dat 80% van de wijnverkoop via de Supermarkt gebeurt, weer niet exclusief genoeg.
Het concept beoogt een 'min of meer' droge wijn in het middensegment aan te bieden zonder de franje van moeilijke namen. Een puik idee, maar waarom dan toch weer 15 gram suiker toestaan? De onderlinge verschillen zijn daardoor (te) groot. Aan de andere kant is het al heel wat wanneer mensen de stap van 40 naar 14 gram maken.
Aan de bovenkant van het spectrum voltrekken zich opwindende ontwikkelingen binnen de rangen van VDP, de club van toonaangevende Duitse wijngoederen die altijd een wat gespannen relatie tot het algemene DWI heeft. In diverse regio's zijn classificaties in de maak die recht doen aan de topwijnen. Let wel, het gaat hier hoofdzakelijk om droge Rieslings.
Restaurateurs, hebt u dat? Gelukkig is de terminologie hier wel in het Duits gehouden: Grosses Gewächs, Erstes Gewächs, Grosse Lage.
Ik proefde in de Pfalz uitstekende voorbeelden van beide categorieën,zoals de uitgebalanceerde Classic Riesling van de Ruppertsberger Winzerverein en onwaarschijnlijk mooie crus bij Reichsrat Von Buhl.
AH gaat als betere Supermarkt met de Ruppertsberger wijn werken. Bravo. Hopelijk gaat ook iemand eindelijk Von Buhl eens importeren. Laat die zoveelste voorspelbare Chardonnay uit een ver land nu maar eens een keertje links liggen. Echt, die Duitsers en hun wijnen zijn zo kwaad nog niet. Als we dat kunnen toegeven, zijn we echt bevrijd. Rene van Heusden Augustus 2002
Aanmerking van De Weinschenker:Als wij dat lezen, denken wij weer eens, dat de Nederlandse wijnvakmensen soms bij toeval ook eens naar het oostelijke wijngebiet verdwalen. De heer van Heusden was zeker uitgenodigd?
™De Weinschenker1203