Classic en de Duitser
Overzicht aanmerkingen, berichten, beschrijvingen Duitse wijnen en Duitse wijnhuizen
Steekwoorden: beschermengel Brussel Bordelais bourgeoisie Classic consumenten-palatum Europese Unie lieblich negociant Selection Loire Oorlog schroefdop supermarkt-zonder-fratsen Duitse Wijninstituut wijnrecherche
Daar zullen ze bij de wijnrecherche van de Europese Unie wel over hebben nagedacht. Dat was mijn eerste reactie op het Duitse voornemen de zoete wijngolf te gaan bestrijden met een internationale campagne. Duitse wijn zou weer het mondiale respect moeten krijgen dat veel bekwame en innovatieve wijnboeren daar al lang verdienen.
Daar had het Duitse Wijninstituut twee nieuwe “ droge” lijnen voor uitgevonden: Classic en Selection. De eerste daarvan zou vooral moeten staan voor: “betaalbaar droog”.
Maar dan wel Duits droog, haastte het Wijninstituut zich erbij te zeggen. Want dat is anders dan bijvoorbeeld Frans droog in regio’s als de Loire of de Bordelais. Duits droog mag nog steeds meer zoet hebben dan de 9 gram restsuiker die elders vaak als limiet voor droge wijn wordt gehanteerd. De wijnregelneven in Brussel zijn er nog altijd niet in geslaagd daarvoor een uniform reglement tot gelding te brengen, dat alle lidstaten dwingt reglementair in de pas te lopen. In feite laat de Europese Unie daarmee enige oneerlijke concurrentie toe.
Want wijnen die met restsuiker minder verbitterd en wrang op het consumenten-palatum komen, verkopen vooral in de vriendelijke prijssector gemakkelijker dan hun strakke, strenge evenknieën. Daar profiteren sinds kort dan ook de Duitse wijnen van die daar in de Classiclijn als droog worden gelanceerd, maar die in feite als “mild” zouden moeten aangemerkt.
Hoelang nog is maar de vraag, omdat het Duitse Wijninstituut voor droog weliswaar van die l4 gram restsuiker af wil, maar liever ook geen absolute bovengrens van 9 gram ziet, omdat Rieslings uit de zuurste streken het in de droge categorie dan zelden zouden redden.
Oorlog Kortom: de aanduiding Classic, dacht ik tot voor kort, betekent met de zege van de Europese Unie “vriendelijk droog” en moet ons diets maken dat het straks met de zoetzee in Duitsland is gedaan. Dat wil zeggen: met het “laffe” zoet, want het nobel gesucreerde blijft onaantastbaar.
Toch heeft een recent bezoek aan die supermarkt-zonder-fratsen mij van het geloof af geholpen dat Brussel voor de Duitse Classic als beschermengel fungeert. Want wat zag ik daar onder in het schap staan? Het assortiment van de merkmaker-“negociant” J.P.Chenet. Bekend van de schroefdop en – niet te vergeten – van de modale verjaardagspartijen en volkse bruiloften. J.P.Chenet heeft al honderden argwanende Nederlanders tot blije wijndrinkers gemaakt omdat hij zich inleeft in de smaakontwikkeling bij de bourgeoisie en daarop zijn flesinhoud afstemt.
Zo voert Chenet een etiket ( in mini- en maxi- formaat ) waar goed leesbaar het stempel Classic op staat en daar vlakbij in het Duits zelfs de term: ”lieblich”, oftewel: nogal zoet . Dat kan de wijnconsument alleen maar in opperste verwarring brengen. Als Classic bij de heer Chenet ook kan staan voor: vriendelijk zoet (in het Frans: moelleux ) dan ondergraaft hij daarmee, kennelijk met de stilzwijgende instemming van de Franse staat en van Brussel, het nieuwste wijninitiatief van de Duitsers. De zoveelste Frans-Duitse oorlog is nog niet uitgebroken. Maar dat er voldoende “lading” voor aanwezig is, lijkt mij na deze ontdekking duidelijk .
Slordig Ik wacht op een protestactie van de Duitsers bij de Europese Unie. Want als alles doorgaat zoals het zich nu ontwikkelt, wordt de Duitse Classic-campagne stevig in de wielen gereden. Niettemin staat J.P.Chenet voorlopig wel sterk. En dat heeft hij te danken aan slordigheid van de Duitsers zelf. Zolang die er niet in slagen bijvoorbeeld in de Moezelstreek een mierzoete wijn de markt uit te drukken die daar al jaren als Classic wordt verkocht, zal protest in Brussel niet veel uithalen. Dat betekent dat de consument, die intussen ook nog met nieuwe klasse-aanduidingen voor Duitse topwijnen wordt gebombardeerd, door de druiven de wijngaard niet meer ziet.
Dat het allemaal wel goed zal komen, zoals de Duitsers droogjes volhouden, lijkt mij in dit verband niet meer dan een klassieke zoethouder... J.B.LW
™De Weinschenker1203