Bericht betreffende Nederlandse wijnproducenten
Van René van Heusden in Perswijn februari 2007:
Regent en mentaliteit.
Het gaat fantastisch met de Nederlandse wijnbouw! Zo vernemen we althans met zekere regelmaat uit kringen van 'wijngaardeniers'. Hun aantal groeit met de dag. Hoewel je in Nederland voor het minste of geringste een vergunning of quota nodig hebt, lijkt dat voor wijnbouw niet het geval te zijn.
De aanplant van nieuwe wijngaarden is niet meer bij te houden. Limburg heeft zijn monopolie allang verloren. We lezen nu over de 'terroirfactor IJsselmeer', terwijl het voormalige varkensparadijs de Achterhoek claimt het Bordeaux van de Lage Landen te zijn. Nederlandse wijnen worden zelfs onderscheiden met heuse medailles. Zie: wijnkeuring. Nou ja, bronzen vooral. En alleen bij keuringen in eigen land. Maar een kniesoor die daarover moeilijk doet.
Nederland, wijnland? Jammer, maar helaas: voorlopig niet. Nederlandse Wijngaardeniers zijn misschien wel bekwame tuiniers, maar daarmee nog geen visionaire en begenadigde wijnmakers. Kort geleden had ik het twijfelachtige voorrecht om in een professionele proeverij een uitgebreide serie Nederlandse wijnen te mogen beoordelen.
Dat was, vriendelijk uitgedrukt, geen al te plezierige ervaring. Wegens de volstrekte ondrinkbaarheid van de overgrote meerderheid ervan. Zelfs de wijnen die technisch nog acceptabel waren, bleken zelden van het kaliber dat je er met genoegen een fles van nuttigt.
Voor die fijne medailles kopen we dus niets. Dat is alleen maar een poging tot zelfbevrediging. Een internationale vergelijking zou uiterst pijnlijk uitvallen. De ongemakkelijke werkelijkheid is dat het Nederlandse klimaat en de druivenstok elkaar niet liggen.
En dat kunst- en vliegwerk onvermijdelijk lijkt om toch maar wijn te kunnen produceren. Op basis van resistente kruisingen, voortgekomen uit genetische modificatie, met ondoorzichtig gekleurde Regent als toppunt van kunstmatigheid. Vintageport verbleekt erbij, letterlijk. Zo'n kleur is onnatuurlijk, zeker in een koel klimaat. Tegennatuurlijk zelfs.
Paradoxaal ook voor lieden die beweren ecologisch verantwoord bezig te willen zijn. Je hoeft misschien niet te spuiten tegen schimmels, maar de Schepper had het toch anders bedoeld. Daar valt echter nog wel mee te leven. Het echte pijnpunt is dat je er zelfs met z'n tienen geen fles van leeg krijgt. Want de smaak van diana x chambourcin deugt niet.
Het gegeven dat regent niet foxy smaakt, wil nog niet zeggen dat hij daarom ineens een toonbeeld van verfijning en complexiteit is. Voor johanniter, solaris en hoe ze verder mogen heten eenzelfde verhaal. Waarom dan toch 'wijn' ervan proberen te maken? Omdat het eindproduct ondergeschikt is aan een ideaal?
Je vraagt je af of die wijngaardeniers wel eens iets proeven uit streken waar de wijnstok van nature wel thuis is. En waar men weet dat wijnbouw nooit de weg van de minste weerstand mag volgen.
™De Weinschenker2006